Przymierzając się do pracy nad scenariuszem filmu spotkaliśmy się z historykiem sztuki, Justyną Wicenty, żeby porozmawiać o De Chirico, włoskim surrealiście greckiego pochodzenia, i jego obrazach. Dzisiaj kilka notatek na marginesie filmu: o malarzu i naszej interpretacji jego płócien.

Giorgio de Chirico obrazy zaliczane do nurtu pittura metafisica tworzył między 1911 a 1918 rokiem. Płótna „metafizyczne” twórcy odkrywają bogactwo środków wyrazu: począwszy od odrealnionej symboliki, poprzez irracjonalną wizję świata, aż po takie elementy jak specyficzny dobór  przedmiotów, ich kształty i kolorystyka. Te elementy postanowiliśmy przenieść do świata animacji.

Motyw spotkania, który był bodaj najsilniej przemawiającą do nas inspiracją, nigdy nie jest eksponowany u de Chirico na pierwszym planie. Często jednak ujawnia się w zbliżających się do siebie cieniach, drobnych sylwetkach ludzkich umieszczonych blisko siebie. Dojrzeliśmy w tych cieniach postacie dwójki niedoszłych kochanków, którzy na drodze ku sobie nawzajem napotykają szereg przedmiotów i zdarzeń, które odwracają ich uwagę od celu wędrówki – czyli spotkania – tak skutecznie, że w finale staje się ono niemożliwe. Ilość bodźców, wirujący wokół świat sprawiają, że Kobieta i Mężczyzna tracą zmysły i nie są w stanie nawiązać ze sobą kontaktu, błądząc samotnie wśród opustoszałych pejzaży.

Wyrazista estetyka de Chirico, która prezentuje wizję świata irracjonalnego, chaotycznego, złożonego z gąszczu metafizycznych symboli i zagubionego w nim niemego człowieka-manekina, może przywodzić na myśl realia XXI-wiecznego społeczeństwa informacyjnego. Język de Chirico staje się medium do opowiedzenia współczesnej alegorii stosunków międzyludzkich i pozycji jednostki w świecie.

 

Chirico_pr_02

Categories: Inspiracje

One Response so far.

  1. surrealizm says:

    dzięki za ciekawe informacje

Leave a Reply


Copyright © 2017 Lost Senses - Just another WordPress site.
Website developed by Marin Treselj.